Zygmunt Józef Zalewski

Major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego
11.03.1894 26.06.1939 Włoszczowa

Biografia

Zygmunt Józef Zalewski urodził się 11 marca 1894 roku we Włoszczowie, w ówczesnym mieście powiatowym guberni kieleckiej, w rodzinie Karola. Wybrał karierę wojskową, osiągając stopień majora dyplomowanego kawalerii.

Służył w 7 Pułku Ułanów Lubelskich, a następnie w 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego i 3 Pułku Szwoleżerów Mazowieckich. Był absolwentem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, po ukończeniu której otrzymał tytuł oficera sztabu generalnego. Pełnił funkcje sztabowe, m.in. w Oddziale III Sztabu Generalnego oraz jako II oficer sztabu inspektora armii.

W 1939 roku został powołany do służby czynnej i przydzielony do 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich w Starogardzie jako dubler I zastępcy dowódcy pułku. Jego przełożony, podpułkownik Tadeusz Łękawski, charakteryzował go jako bardzo pracowitego, zdolnego i poważnego oficera.

26 czerwca 1939 roku major Zalewski popełnił samobójstwo. Według relacji pułkownika Łękawskiego, podczas ćwiczeń z ostrą amunicją major był przekonany o realnym zagrożeniu ze strony Niemiec, co doprowadziło do załamania psychicznego. Uznano go za pierwszą tragiczną ofiarę przyszłej wojny.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczony Krzyżem Walecznych
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi
Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną i otrzymał tytuł oficera sztabu generalnego

Ciekawostki

W 1939 roku został powołany do służby czynnej jako jeden z dwóch pułków kawalerii eksperymentalnie opracowujących plan wyszkolenia w układzie lekcyjnym z minutowym programem.
Jego przełożony, ppłk Tadeusz Łękawski, nazwał go 'pierwszą tragiczną ofiarą przyszłej wojny'.

Udostępnij