Włodzimierz Błaszczyk
Biografia
Włodzimierz Błaszczyk urodził się 23 lipca 1929 roku we Włoszczowie. Dzieciństwo i okres okupacji spędził w Krakowie, gdzie ukończył Państwową Szkołę Pracy Społecznej i zdał maturę. Następnie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując w 1955 roku tytuł magistra na podstawie pracy o pradziejach Zagłębia Dąbrowskiego. Doktorat obronił na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Swoją karierę zawodową związał z archeologią i muzealnictwem. Kierował badaniami wykopaliskowymi na zamku w Będzinie, doprowadzając do otwarcia tam Muzeum Zagłębia Dąbrowskiego w 1956 roku i zostając jego dyrektorem. W latach 1959-1969 pełnił funkcję dyrektora muzeum w Częstochowie, gdzie zainicjował utworzenie Rezerwatu Archeologicznego Kultury Łużyckiej oraz Muzeum Górnictwa Rud. Interesował się fortyfikacjami Jury Krakowsko-Częstochowskiej, prowadząc badania na zamkach w Olsztynie, Ogrodzieńcu, Mirowie i Koziegłowach.
W 1969 roku objął stanowisko dyrektora Muzeum Archeologicznego w Poznaniu, gdzie tworzył rezerwaty archeologiczne na Starym Mieście i we Wschowie. W latach 1983-1989 kierował Muzeum w Gliwicach. Był aktywnym członkiem komisji naukowych i towarzystw, uczestniczył w życiu kulturalnym i politycznym. Pozostawił bogaty dorobek naukowy i popularnonaukowy, w tym książkę „Będzin przez wieki” (1982).
Za swoją działalność otrzymał liczne odznaczenia, m.in. Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz medale i odznaki honorowe. Zmarł nagle na atak serca 20 lipca 1989 roku w Poznaniu, gdzie został pochowany na cmentarzu junikowskim.